Each day is drive through history

Pamiętam jak przyjechałam pierwszy raz do Irlandii...zobaczyłam tą zieleń, a raczej różne jej odmiany... kraj wydawał się taki piękny, czysty ... i wierzę, że kążdy kto postawi swoją nogę na Zielonej Wyspie mówi to samo..

Kraj jest piękny i zakręcony...

Podoba mi sie to, że jak wychodzę na miasto to nie wiem  co ze sobą zabrać, bo nie wiem jak pogoda się zmieni w przeciągu kilku minut...

więc biorę wszystko,,parasol bo przecież tam ciągle pada i okulary przeciwsłoneczne, bo pogoda ciągle się zmienia...

 

Nie rozumiem tego...i mam tego już dość !!

Większość osób dowartościowuje się patrząc  na inne osoby...

Jestem lepsza w tym.. a on nie jest...  mam to...a on nie ma...  mam takie włosy...a ona nie ma... kupiłem nowy samochód wcześniej niż mój sąsiad...a i jest lepszy...  a jak sąsiad kupi lepszy to co ? ! Co za świat...

 Po co to wszystko... co mnie interesuje, że sąsiad ma to czy tamto... ja mam swoje życie...swój świat...a jednak większość ludzi jest zazdrosny i lubi słuchać o nieszczęściach innych i tym sposobem się "upijają" 

 

Zaczeło się :)

Jak super obudzić  się rano ..na prawdę rano :) Usłyszeć  ćwierkające ptaszki i poczuć  rodzącą się po zimie cała przyrodę :) 

Ostatnio spotkałam na Krakowskim Rynku koleżankę, która niegdyś pracowała jako kelnerka gdzieś w Londynie.. Zapytałam co u niej słychać, odpowiedziała, że właśnie wróciła do Polski na stałe i pracuje w restauracji na Rynku.

Nie opłacało jej się już dłużej mieszkać za granicą skoro w Polsce może zarobić tyle samo co w Anglii, a tu jest blisko rodziny i u siebie :)

Ile osób poznanych w Irlandii nadal utrzymuje ze mną kontakt...

Jak to jest, że będąc tam obiecywałyśmy sobie, że jak ja wrócę do Polski, a ona do Koreii to kontakt się i tak nie urwie... minęło kilka miesięcy i ślad po naszej znajomości zaginął,,,, 

Bardzo podoba mi się to, że kiedy wchodzę do Irlandzkiego Pubu każdy jest tam uśmiechnięty...a i każdy kibic ma na sobie koszulkę swojego klubu....nie ważne, że jestem za drużyną z Cork i właśnie siedzę sobie w Pubie w Dublinie i wszyscy są na niebiesko a ja się wyróżniam jak rodzynek :) Mogę spokojnie się do nich dosiąść i wypić piwo po bratersku..w końcu oboje jesteśmy Irlandczykami....

Muszę przyznać, że ten tok myślenia bardzo mi się podoba...to, że mimo odmiennych poglądów piłkarskich Irlandczycy potrafią się jednać i dobrze się bawić...

 

Podoba mi się to, że Irlandczycy spacerują sobie po Zielonej Wyspie w swoich narodowych koszulkach, że są dumni z tego, że są Irlandczykami...

Ale jak jest super iść do Pubu kiedy jest Irlandzki mecz...wszędzie zielone czapki, koszulki, każdy ubrany w barwy narodowe....A jak przegrają mecz to i tak się cieszą, gdyż w tym samym czasie grała Anglia i też przegrała :D

 

Pamiętacie jak Polska grała z Niemcami...jak oni nam kibicowali :) a jakie fajne było to, że nawet, iż przegraliśmy to oni wznosili toasty i mówili....byliście i tak lepsi, jesteśmy z wami :)!

Zawsze najbardziej nurtującym mnie pytaniem było...to...dlaczego wyjeżdżając za granicę...zmieniają nam się priorytety dotyczące naszej przyszłości...