Dziś mój współpracownik Irlandczyk rozmawiał przez telefon 15 min. Po czym usiadł obok mnie i z takim wyrzutem okropnym zaczął:

-Siostra wróciła z Pragi. Obiad dla dwojga 50 euro!!! To drożej niż w Dublinie!!!

-Właśnie przez takich jak Twoja siostra gotowych tyle zapłacić - powiedziałem atakując liberalizmem gospodarczym.

-Ja w tym roku lecę do Krakowa - powiedział do koleżanki Irlandki mnie ignorując ale usłyszałem w głosie złożenie broni. Wcześniej mówił że najpierw najpiękniejsze miasto Europy.

- Przygotuj sie na ceny, które koledzy z większej wyspy wywindowali w knajpach. No i my wysyłając juro i umacniając złotego. Jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy! Jutro ich tego nauczę. Razem będziemy spiewać.

Jeszcze coś jest charakterystycznego dla Nas czyli Polaków na wyspach.Gdy rodzina daleko.Ojczyzna daleko.Samotno jakoś.Współlokator, choć dziś przyjaciel, jutro podetnie tętnice i się wyprowadzi bez słowa.Kochanka woli frajera z internetu.Języka nijak podszkolić, bo menago Polak i reszta też.

Co robić jak w piątkowy wieczór słychać pod oknem młode Irlandki w nocnych koszulach idące na disco z k... na ustach?

Otworzyć książkę, a tam napisano:

W gorzkim pocie naszych licPan chleb jeść nam każe.W pocie lepiej nie jeść nic,Radzą nam lekarze.Słońce, ten hultajski widz,Z drwiącą patrzy miną.W gorzkim pocie swoich licPijmy lepiej wino!

F. Nietzsche

Kiepsko na wyspach ze szczerością.....

Szczery jest przyjaciel, ale tych niewielu...reszta szczerzy, ale zęby.

Wczoraj kolega napisał w swoim blogu że na emigracji ludzie stają się znowu dziećmi. Zachowują się infantylnie, nie maja zasad moralnych i kulturalnych. Ciągle tylko jeść, spać i bawić się. Praca jest, ale z boku...służalczo przypięta do zabawy. Coś w tym jest.......

Dzieci zawsze jednak mówią to, co myslą i kłamać się uczą powoli i bezradnie....

Dzieci, które potrafią kłamać jak dorośli to właśnie to, co można czasem spotkać z dala od domu, gdzie zabawa pieniądze i nikt nie widzi.....

Przyleciał na wekkend i opowiedział...

Loguje się na stronie. Tam dostaje się wszystkie niezbędne info. Cena, nr telefonów. Oddzwania pan i sie umawia na dzień i podaje hasło domu.

Dom leży na obrzeżach miasta. To samotna willa z ogrodem. Po zadzwonieniu do drzwi pojawia się ktoś z pytaniem; Czym mogę służyć?

Podaje sie hasło i już można zacząć. Przebieralnia jest tuż obok drzwi wejściowych. Można zdjąc ubrania i odziać się ręcznikiem. Można wziąć prysznic. Dalsza część domu to duży pokój stołowy z kilkoma łóżkami.

Na piętrze są pokoje gdzie można obejrzeć filmy. Oczywiście wszędzie pary albo tercety zajmujące się sobą ok 40 osób. Jeśli przychodzisz z kobietą to płacisz 30 funtów, jeśli sam 140.

Pytam o powód.....

Nuda.....